: عوامل ژنتیکی در اندازه هوش افراد مؤثره ؟

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از دویچه وله ،  تو ذهن بیشتر مردم معمولا رنگ پوست متفاوت برابره با ملی بودن و فرهنگی دیگه. آندریاس هاینتس (Andreas Heinz)، مدیر کلینیک روان پزشکی و روان درمانی وابسته به دانشگاه پزشکی شاریته برلین باور داره که این دیدگاه با واقعیت فاصله زیادی داره.

اون دکتر زنی رو مثال می زنه با چشما و موهای تیره که پسری بسیار شیطان داره که در مدرسه به عنوان علم آموزی دردسرساز شناخته شده. هاینتس میگه بسیاری تصور می کنن که پدر اون حتما ترک یا عربه. اونا باور دارن که شاید نا آرومی پسر رابطه مستقیمی با نسل اون داره. اگه پدر این پسر دکتر و اهل جنوب آلمانه.

“نبود موفقیت کودکان مهاجر ژنتیکیه”

این که عوامل ژنتیکی در قومیتا اثر مستقیمی بر ضریب هوشی افراد داره، موضوعی عادی در مناظرهای تلویزیونی، میزگردهای سیاسی و اجتماعی آلمانه. مخصوصا پس از منتشر کردن کتاب جنجال برانگیز تیلو زاراتسین، سیاستمدار و رئیس قبلی بانک مرکزی آلمان، بحث و گفتگو در این مورد از حساسیت خاصی بهره مند شد.

زاراتسین در کتاب خود با نام “آلمان خود رو از بین برمی داره” آینده ای تیره و تار واسه این کشور پیش بینی می کنه و دلیل اونو نبود توانایی مهاجران ترک و در کل مسلمانان در سازگاری با جامعه آلمان می دونه. اون با تکیه بر آمار و ارقام موجود مبنی بر موفقیت کمتر کودکان مهاجر در مدرسه، دلیل این نبود موفقیت رو ژنتیک می دونه.

روش اشتباه بررسی مشکلات مهاجران

آندریاس هاینتس، دکتر آلمانی میگه که عوامل ژنتیکی می تونه واقعا اثر زیادی بر اندازه هوش افراد داشته باشه. اما در عین حال پژوهشای زیادی در این مورد نشون دادن که محیط اجتماعی هم اثر عجیبی در توان ذهنی افراد داره.

طبق آمار سرشماری سال ۲۰۱۱در آلمان، حدود ۶۲ درصد از آدمایی که گذشته مهاجرتی دارن موفق به گرفتن دیپلم نشده ان. تنها ۲۰ درصد از اونا تحصیلات خود رو در دوران تحصیل مدرسه تموم کردن. کوشکون جنان، محقق علوم آموزشی از دانشگاه آزاد برلین انتقاد می کنه که معمولا کارشناسان ریشه این یافته ها رو در تفاوتای ملیتی و فرهنگی جستجو می کنن.

اون عقیده داره که در این جوری بررسیا بیشتر اوقات عواملی مانند شرایط بی ثبات و نامشخص زندگی خیلی از خونواده های مهاجر در آلمان، مشکلات مالی اونا و نبود توانائی مربیان و معلمان در برخورد با کودکان مهاجر از قلم انداخته می شه. اینطوری تصویری که در جامعه از کودکان مهاجر به وجود اومده، اونا رو آدمایی بی استعداد و کم هوش نشون میده.

اثر برخورد بی عدالتی آمیز بر کارکرد مغز

کوشکون جنان اخطار میده که پیش داوریا می تونن باعث شن که برخورد افراد کم کم و به طور ناخودآگاه با تصویر تکراری که در مورد اونا هست، مطابقت پیدا کنه. به طور مثال تکرار جملاتی مانند “ترکا در برابری خود با جامعه میزبان ضعیف هستن” می تونه دقیقا همین وضعیت رو در مهاجران ترک تقویت کنه.

پژوهشایی که تا کنون روی حیوانات انجام شده نشون میده که برخوردهای بی عدالتی آمیز اثر مستقیمی در کارکرد مغز داره و می تونه توانائی ذهنی مغز رو در درازمدت کم کنه. آندریاس هاینتس میگه که این تحقیقات نشون دادن که برخورد خشن و توهین آمیز ایجاد استرس می کنه و فعالیت مغز رو تحت اثر قرار میده.

الان هاینتس همراه با تیمی پژوهشی از دانشگاه پزشکی برلین تلاش می کنه پژوهشی مشابه رو روی آدما بکنه. اون می خواد بدونه که تنشای اجتماعی به راستی می تونه فعالیت مغز آدم رو هم تحت اثر بذاره و بعضی ژنا که در مورد ضریب هوشی فرد هستن رو فعال یا غیرفعال کنه.

.

منبع :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *