: ما همون قدر که به غذا و سرپناه نیاز داریم، به رابطه نیازمندیم. تنهایی درد بزرگیه. در این واقعیت هیچ شکی نیس که رابطه عاشقانه زندگی رو معنا دارتر و لذت بخش تر می کنه. مثلا زن و مردهایی که ازدواج کردن، نسبت به مجردا عمر طولانی تری دارن.

عشق یعنی تمایل شدید به یکی شدن با دیگری. این یکی شدن یا به تعبیر دیگه «وصال» داستان عجیبیه. حتی بزرگ ترین موفقیتای حرفه ای و اقتصادی در برابر لذت وصال رنگ می بازن اما این همه واقعیت نیس. بعضی وقتا داستان برعکس و عشق با ضرر و زیان همراه می شه. این موضوع فقط مربوط به عشق نیس.

در تموم رابطه های نزدیک بین فردی می تونه اتفاق بیفته. مثلا تحقیق بسیار معتبری که سال ۲۰۱۱ در مجله پزشکی نیوانگلند چاپ شد، چاقی رو به عنوان یه مریضی مسری اجتماعی معرفی کرد و نشون داد که چاقی بین دوستان صمیمی مسریه.

حتی دوستائی که کیلومترها دور از هم زندگی می کنن، روی هنجارهای قابل قبول واسه وزن و الگوی غذاخوردن هم تاثیر می ذارن و رفتار پر خوری رو به همدیگه سرایت میدن. همه عادتای بد ما در رابطه های نزدیک قابل سرایت به دیگر ایه. اگه معشوق سیگار بکشه به احتمال زیاد این رفتار دامنگیر فرد دیگه هم می شه. این موضوع در مورد زوجایی که یکی از اونا اعتیاد داره به طور شایع دیده می شه.

مطالعه جالبی که تازگیا در سوئیس انجام شده نشون میده که حتی بی خوابی هم بین اعضای خونواده مسریه. این مسری بودن در افراد یه خونواده که شبا در اتاقای جداگونه می خوابن هم هست و البته سرایت بخشی اون به اندازه بیشتری بین زن و شوهرا دیده می شه. فرد بدخواب همسرش رو هم بدخواب می کنه. باید در نظر داشته باشیم که هیچ انسانی کامل نیس.

هممون رفتارها و عادتای اشتباهی داریم و این عادتا و رفتارها رو به نزدیکانمون القا می کنیم. بالاترین درجه این تاثیرپذیری رفتاری در رابطه های عاشقانه س. پس از یه مدت رفتارای بد ما به معشوق و رفتارای بد معشوق به ما سرایت می کنه. چاره اون هستش که به این واقعیت بدونیم و خودمون رو واسه مقابله با اون آماده کنیم.

رابطه های پر استرس عاشقانه وقت و انرژی خیلی از ما می گیرن و تهدید جدی واسه سلامت ما هستن. واسه همینه که با دیالوگ معروف فیلم هامون که میگه: «عشق مستحیل شدن در دیگه ایه» موافق نیستم.

باید به یاد داشته باشیم که حتی در نزدیک ترین و عاشقانه ترین رابطه ها هم باید هویت جداگونه و جداگونه خود رو حفظ کنیم و اجازه ندیم رفتارای اشتباه دیگری به ما منتقل شه. وقت اون هستش که به جای اینکه در دام عشق بیفتیم، با چشمون باز با اون مواجه شیم. اولویت با سلامت جسمی و روانی خودمونه. باید حواسمون به خودمون باشه و اجازه ندیم عشق به سلامت ما آسیب وارد کنه.

.

منبع : alamto.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *