از زمانای قدیم تا الان عسل طبیعی رو واسه درمان خیلی از مریضیا به درد بخور دونسته و می گن که به دلیل داشتن آنتی بیوتیک و آنزیم دیاستاز ضدمیکروب هستش. علاوه بر اون، به دلیل آنتی آکسیدانای موجود در عسل این ماده غذایی واسه سلامت قلب و عروق خوبه.

هم اینکه عسل طبیعی از پوست مراقبت کرده و به عنوان ماده ضدپیری معرفی می شه. حتی در بعضی از اظهارنظرها ادعا شده که عسل دستگاه گوارش رو پاک کرده و در کاهش عفونتای معده، به خصوص عفونتای به وجود اومده به وسیله هلیکوباکترپیلوری اثربخشه.

صمغ موجود در عسل از سفت شدن دیواره عروق جلوگیری کرده و حالت ارتجاعی اونا رو زیاد می کنه و با خون رسانی بهتر به مغز و اعصاب به افزایش حافظه و یادآوری بهتر کمک می کنه.

در عسلای فرآوری نشده در کنار موم ماده ای به نام ترموم هم هست که دارای خاصیت ضدسرطانی و ضدقارچیه و حتی در پاره ای از کشورای تولید و عرضه کننده عسل از صمغ درختان واسه تولید قرص و کپسولای آنتی بیوتیک و شکلای جور واجور کرمای پوستی و خمیر دندون هم استفاده می شه.

هرچند خاصیت ضدمیکروبی عسل پس از گرم شدن یا در برابر آفتاب قرار گرفتن کم میشه، ولی در بعضی موارد احتمال آلوده شدن عسل طبیعی به اسپور عامل بوتولیسم هست و به خاطر همین مصرف اون واسه کودکان زیر یه سال ممنوع هستش. هم اینکه، در عسل تصفیه و پاستوریزه نشده دانه های گرده گلا و گیاهان هست که در بعضی آدما که زمینه آلرژی و حساسیت دارن، ممکنه ایجاد کهیر یا راشای پوستی، خس خس سینه و آسم کنه.

این حالتا در کودکان با وسعت و شدت بیشتری ایجاد می شه و از این نظر بهتره به کودکان زیر چهار سال عسل داده نشه. برعکس، بعد از سن چهار سالگی نباید عسل رو از برنامه غذایی کودک حذف کرد.

در آخر یادآوری می شه عسل تصفیه نشده با موم شامل مقدار کمی از ویتامینای ۱ B(تیامین)، ۲ B(ریبوفلاوین)، ۳ B(نیاسین)، ۵ B(اسید پانتوتنیک)، ۶ B(پیرویدوکسین) و اسید آسکوربیک (ویتامین C) و اسید کلوکورنیک هستش و جداسازی موم (شون) از عسل با هر شرایطی موجب کاهش ویتامینا و بقیه ترکیبات طبیعی اون می شه.

.

منبع : ooma.ir

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *