بر pH محلول نشت يافته در روزهفتم اندازه گيري

4-2-2- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته
4-2-2-1- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز اول اندازه گيري
جدول تجزيه واريانس اثرزنوتيپ بر ميزان pH در روز اول اندازه گيري نشان داد بين دماها در سطح 1% اختلاف معني داري وجود داشت. مطابق شکل 4-14 مقدار pH براي ژنوتيپهاي متوسط گل بالاترين ميزان را نشان داد که اين مقدار برابر با 392/8 بود. بين ژنوتيپهاي زود گل و ديرگل از نظر مقدار pH تفاوت معني داري ديده نشد(792/ 7 و475/7).

شکل4-14- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز اول اندازه گيري

4-2-2-2- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته درروز دوم اندازه گيري
باز هم مانند روز اول بالاترين ميزان pH مربوط به ژنوتيپهاي متوسط گل مي شد که ميزان 825/7 را نشان داد.همچنين مطابق شکل 15-4 بين دو ژنوتيپ ديگر يعني دير گل و زودگل تفاوت معني داري از نظر pH وجود نداشت .چون ميزان pH اين دو ژنوتيپ به ترتيب برابر با942/6 و058/7 بود.

شکل4-15- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته درروز دوم اندازه گيري

4-2-2-3- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز سوم اندازه گيري
جدول تجزيه واريانس اثرژنوتيپ بر ميزان pH ( جدول 4-2) در روزسوم اندازه گيري نشان داد بين دماها در سطح 1% اختلاف معني داري وجود داشت .
pH نشت يافته براي ژنوتيپهاي زودگل و متوسط گل و دير گل به ترتيب برابر با958/6، 58/9،883/7 و775/6 بود که بالاترين مقدار مانند روز هاي قبلي اندازه گيري مربوط به ژنوتيپهاي متوسط گل بوده و مقايسه ميانگين تيمار ها به روش دانکن نشان داد بين دو ژنوتيپ زود گل و ديرگل از نظر ميزان pH نشت يافته اختلاف معني داري ديده نشد.(شکل4-16)

شکل4-16- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز سوم اندازه گيري

4-2-2-4- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز چهارم اندازه گيري
جدول تجزيه واريانس اثر ژنوتيپ بر ميزان pH در روزچهارماندازه گيري نشان داد بين دماها در سطح 1% اختلاف معني داري وجود داشت.
مطابق شکل17-4 که مقايسه ميانگين تيمارها به روش دانکن را نشان مي دهد، بالاترين ميزان pH مربوط به ژنوتيپهاي متوسط گل مي شد که برابر با 108/8 بود . بين ژنوتيپهاي زود گل و دير گل که داراي pH برابر با 075/7و942/6 بودند، اختلاف معني داري ديده نشد .

شکل 4-17- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز چهارم اندازه گيري

4-2-2-5- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز پنجم اندازه گيري
همان گونه که در شکل 4-18 ملاحظه مي کنيد، باز هم مانند روزهاي قبل بالاترين pH براي ژنوتيپ متوسط گل ثبت شد که عدد pH برابر با 275/8 نشان داده شده است. بين ژنوتيپهاي زودگل و دير گل که به ترتيب داراي ph 1/7 و667/6 بودند ،تفاوت معني داري مشاهده نشد.

شکل4-18- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز پنجم اندازه گيري

4-2-2-6- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز ششم اندازه گيري
اعداد نمايش داده شده در شکل 4-19 شامل 208/ 7 ،383/ 8 و 975/ 6 به ترتيب نشان دهنده ميزان pH ژنوتيپهاي زودگل و متوسط گل و دير گل بود که همان گونه که نمودار نشان مي دهد بين دو ژنوتيپ دير گل و زود گل تفاوت معني داري از نظر مقدار pH نشت يافته مشاهده نشد. در حالي که در مقايسه با ژنوتيپ متوسط گل اين اختلاف، معني دار بود .

شکل4-19- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز ششم اندازه گيري

4-2-2-7- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز هفتم اندازه گيري
مانند روزهاي قبل ژنوتيپ متوسط گل بالاترين ميزان pH را به خود اختصاص داد که اين مقدار برابر با 192/8 بود. بين ژنوتيپهاي زودگل و ديرگل که به ترتيب داراي pH برابر با 05/ 7 و792/6 بودند اختلاف معني داري ديده نشد (شکل 4-20).

شکل 4-20- اثر ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز هفتم اندازه گيري

4-2-3- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته
4-2-3-1- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز اول اندازه گيري
جدول تجزيه واريانس اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر ميزان pH ( جدول4-2) در روز اول اندازه گيري نشان داد بين دماها در سطح 5/1%ختلاف معني داري وجود داشت.
مطابق شکل4- 21 بالاترين ميزان pH مربوط به ژنوتيپهاي متوسط گل تيمار شده با دماي 2- درجه سانتي گراد بود که برابر با 80/11 بوده است.
سپس در رده بعدي ژنوتيپهاي زودگلي که در دماي 2-قرار داده شدند و pH 9/9را نشان ميدادند،قرار داشتند که مقايسه ميانگين ها به روش دانکن نشان داد که با ژنوتيپهاي ديرگلي که با دماي 2- درجه سانتي گراد تيمار شده بودند و pH آنها برابر با 567/9 بود، از نظر pH اختلاف معني داري را نشان ندادند.
ژنوتيپهاي زودگل و متوسط گل که با دماي 4- درجه سانتي گراد تيمار شده بودند به ترتيب pH 833/7 و 767/7 را نشان دادند که با هم داراي تفاوت معني داري نبودند. همچنين ژنوتيپهاي زودگل تحت دماي 6- درجه سانتي گراد با pH برابر با 967/ 6 با ژنوتيپهاي متوسط گل در همين دما و pH برابر با 233/7 و نيز با ژنوتيپهاي ديرگل که در دماي 4- درجه سانتي گراد قرار داده شده بودند و pH برابر با 233/7 را نشان ميدادند از نظر pH داراي اختلاف معني داري نبودند.
pH محلول نشت شده از ژنوتيپهاي زودگل و متوسط گل و ديرگل تحت دمايصفر درجه سانتي گراد که به ترتيب برابر با 467/ 6 ، 767/7و400/ 6 بود با ژنوتيپ ديرگل تيمار شده با دماي 6- درجه سانتي گراد که pH 7/6 را نشان داد داراي اختلاف معني داري نبودند.

شکل4-21- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز اول اندازه گيري

4-2-3-2- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته درروز دوم اندازه گيري
جدول تجزيه واريانس اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر ميزان pH (جدول4-2)در روزدوم اندازه گيري نشان داد بين دماها در سطح 1% اختلاف معني داري ديده شد.
بالاترينpH مطابق شکل 22-4 مربوط به ژنوتيپهاي متوسط گل تيمار شده با دماي 2- درجه سانتي گراد بود که برابر با03/12بوده است. مطابق روش مقايسه ميانگين تيمارها به روش دانکن، بين ژنوتيپهاي زودگل و نيز دير گل تحت دماي 2- درجه سانتي گرادکه به ترتيب داراي pH 167/9 و733/8 بودند اختلاف معني داري مشاهده نشد.
بقيه تيمارها مطابق شکل با هم داراي اختلاف معني داري نبودند. به طوري که سه ژنوتيپ زودگل و متوسط گل و ديرگل تحت دماي صفردرجه سانتي گراد به ترتيب داراي pH برابر با 233/ 6، 367/6 و 267/6 بودند. با همين ترتيب و تحت دماي 4- درجه سانتي گراد pH آنها برابر 667/6 ،567/6 و5/6 بود.به همين ترتيب ولي تحت دماي 6- درجه سانتي گراد pH برابر با 167/6 و333/6 و267/6 را نشان دادند.

شکل4-22- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته درروز دوم اندازه گيري

4-2-3-3- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز سوم اندازه گيري
تفسير روز سوم کاملا”مشابه روز دوم است. يعني بالاترين pH همان گونه که در شکل 23-4 مشاهده مي کنيد، مربوط به ژنوتيپهاي متوسط گل تحت دماي 2- درجه سانتي گرادبود که عدد 80/11را نشان مي دهد. ميزان ph در دماي صفر درجه سانتيگراد براي ژنوتيپهاي زود گل و متوسط گل و دير گل به ترتيب 533/6، 7/6 و 467/6 بود. با همين ترتيب ولي در دماي 4- درجه سانتي گراد pH برابربا 367/6 ،567/6 و4/ 6را مشاهده مي کنيد. ميزان pH نشت شده در دماي 6- درجه سانتي گراد براي ژنوتيپها با همان ترتيب قبلي برابر با 367/6 ،467/ 6 و 5/6 بود.
مقدار pH در ژنوتيپهاي زودگل و ديرگل تيمار شده با دماي 2- درجه سانتي گراد به ترتيب برابر با 567/ 8 و733/7بودکه با هم داراي تفاوت معني داري نبو دند.

شکل4-23- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز سوم اندازه گيري

4-2-3-4- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته درروز چهارم اندازه گيري
مانند روزهاي قبل و طبق شکل 24-4بالاترين pH را ژنوتيپ هاي متوسط گل تيمار شده با دماي 2- درجه سانتي گراد داشتند که برابر با 77/11بود. دررده بعدي ژنوتيپهاي زودگل در دماي 2- درجه سانتي گراد که pH برابر با 933/7 را نشان دادند، قرار داشتند و با ژنوتيپهاي دير گل تحت دماي 2- درجه سانتي گراد که pH برابر با 233/7 را نشان دادند داراي اختلاف معني داري بودند.
ژنوتيپهاي زودگل و متوسط گل تيمارشده با دماي صفر درجه سانتي گراد به ترتيب داراي pH برابر با 6/ 6 و733/ 6 بودند که با ژنوتيپهاي ديرگل تحت همين دما که pH برابر با 567/6 را نشان دادند داراي تفاوت معني داري بودند.
ژنوتيپهاي زودگل و متوسط گل و دير گل در دماي 4- درجه سانتي گراد به ترتيب داراي pH برابر با 900/6، و7و867/6 بودند که با ژنوتيپهاي تيمارشده با دماي 6- درجه سانتي گرادکه با همان ترتيب داراي pH برابر 867/ 6 ،933/6 و 1/7 بودند داراي تفاوت معني داري نبودند.

شکل4-24 اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته درروز چهارم اندازه گيري

4-2-3-5- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز پنجم اندازه گيري
مطابق شکل 25-4 بالاترين مقدار pH را ژنوتيپهاي متوسط گلي که در دماي 2- درجه سانتي گراد قرار گرفته بودند از خود نشان دادند (83/11). ژنوتيپهاي زودگل و ديرگل تحت دماي 2- درجه سانتي گراد به ترتيب داراي pH برابر با 667/7 و267/7 بودند که با ژنوتيپهاي زودگل و متوسط گل تحت دماي 4- درجه سانتي گراد که به ترتيب داراي pH 133/7 و233/7بودند و نيز ژنوتيپهاي متوسط گل در دماي 6- درجه سانتي گراد با ميزان pH برابر با 1/7 داراي اختلاف معني داري نبودند.
ژنوتيپهاي زودگل و متوسط گل تحت دماي صفر درجه سانتي گرادکه به ترتيب داراي pH برابر با 6/ 6 و 933/6 بودند با ژنوتيپهاي زود گل تحت دماي 6- درجه سانتي گراد با pH 7 و ژنوتيپهاي ديرگل در دماهاي 4-و6- درجه سانتي گرادکه به ترتيب داراي pH برابر با 733/6 و 767/6 بودند داراي تفاوت معني داري نبودند.
کمترين pH را ژنوتيپهاي ديرگل تيمار شده با دماي صفر درجه سانتي گراد به خود اختصاص دادند که pH برابر با 9/5 را نشان دادند.

شکل4-25- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز پنجم اندازه گيري

4-2-3-6- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز ششم اندازه گيري
مانند روزهاي قبل بالاترين pH مربوط به ژنوتيپهاي متوسط گل در دماي 2- درجه سانتي گراد بود که در اينجا عدد 67/11 را نشان ميدهد.
کمترين مقدار pH مربوط به ژنوتيپهاي ديرگل تحت دماي صفر درجه سانتي گراد بود که مقدار آن برابر با 9/5 بود و با ميزان ph ژنوتيپهاي زودگل در همين دما که برابر با 7/6 بود ،داراي تفاوت معني داري نبود.
مطابق شکل 26-4 به جز موارد فوق بقيه ژنوتيپها از نظر pH نشت شده داراي اختلاف معني داري نبودند، به طوري که ژنوتيپهاي زودگل تيمار شده با دماهاي2- و4- و6- درجه سانتي گراد به ترتيب pH برابر با 667/7 ،3/7 و167/7 را نشان دادند. براي ژنوتيپهاي متوسط گل pH ثبت شده در دماهاي صفر و4- و6- درجه سانتي گراد به ترتيب برابر 067/7 و467/7 و333/7بود. براي ژنوتيپهاي دير گل pH برابر با 5/7،3 /7 و2/7 به ترتيب مربوط به دماهاي 2-،4- و6- درجه سانتي گراد بوده است.

شکل26-4. اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت يافته در روز ششم اندازه گيري

4-2-3-7- اثر متقابل دما و ژنوتيپ بر pH محلول نشت

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید